خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پی دل مرو و عاشق بی باک مباشما غم عشق تو داریم تو غمناک مباش
۲
نیست چالاکتر از قد تو در گلشن حسناز هوس مایل هر قامت چالاک مباش
۳
ای تو خود مرهم ریش دل خونین جگراندر خیال دل ریش و جگر چاک مباش
۴
خاک شد بر سر راه تو بسی جان عزیزدامن افشان چو روی غافل ازین خاک مباش
صفحهٔ ۱ از ۲