خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باد صبح از پی آن نور دیده رودنبال آن خجسته غزال رمیده رو
۲
از ضعف تن نمی رسم از پی خدای راای نازنین سوار عنان را کشیده رو
۳
عشاق خسته منتظر یک نظاره انددامن کشان چو می گذری آرمیده رو
۴
درد دلی ز عشاق دلخسته گوش کناز دردمند خویش دعایی شنیده رو
صفحهٔ ۱ از ۲