خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۱۸
اشعار دیگر
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غایت اندیشهٔ دانش سخنت رامی بوسم و می دارم چون دیده گرامی
۲
شاید که ببندد کمر از لطف سخن‌هاتآب سخن جان سخنگو به غلامی
۳
تو خضری و لطف سخنت آب حیاتستمعلوم شد این حریف دلم را بتمامی
۴
ختمست سخن بر تو و یارای سخن نیستدر دور تو کسرا که تو سلطان کلامی
صفحهٔ ۱ از ۲