خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رای مرا چو شیفته روی خویش کردروی دلم ز روی کرم سوی خویش کرد
۲
چندین هزار بار مرا مست هر دو کونزلفش ببوئی از سر هر موی خویش کرد
۳
گاهم کمند لطف ز گیسوی وصل ساختگاهم کمان فیض ببازوی خویش کرد
۴
گه در جهان جان نفس قدس صبح اوممشگین نفس چو صبحدم از موی خویش کرد
صفحهٔ ۱ از ۳