خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی زنی ز مشک سیه بر زره گرهتا چند ماه را کشی اندر خم زره
۲
ماهی، باختیار چو ماهی زره مپوشرو باز کن ز حلقه مشکین زره گره
۳
گردم زند ز زلف تو اندر بر بتانعنبر که هستم از خم آن طره مشتبه
۴
بگشا شکنج زلف که با یاد بوی اوخاک ره از شمامه ی عنبر به است به
صفحهٔ ۱ از ۲