خلوتی با نوعی خبوشانی
بخش ۴ - صفت شب و سبب آغاز این خجسته داستان
مثنوی سوز و گداز
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی رو از گلاب صبح شستهچو رخ ز آئینه خورشید رسته
۲
نظر پیرایه چون سیمای معشوقطرب سرمایه چون سودای معشوق
۳
گشاده‌رو‌تر از آغوش مستاننشاط‌افزاتر از گلگشت بستان
۴
بهاراندود چون بام بر دوستگلاب‌آلوده همچون بستر دوست
صفحهٔ ۱ از ۱۷