خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با رخت صورت چین چند کند دعوی راپیش رویت چه محل دعوی بی معنی را
۲
گر به چین نسخهٔ تصویر ز روی تو برندتا چه ها روی دهد در فن خود، مانی را
۳
باد آوازهٔ سروِ قدِ تو سوی بهشتمی برد تا که بدین برشکند طوبی را
۴
گر نداری خبر از سیل سرشکم چه عجببر تو هیچ است اگر آب برد دنیی را
صفحهٔ ۱ از ۲