خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سبزهٔ خطّت ورق گل رقمی یافتوز سرو قدت فتنه به عالم علَمی یافت
۲
اکنون دل و نقش دهن تنگ تو کز ویبسیار طلب کرد نشانیّ و نمی یافت
۳
دل پیش قدت سرو سرافراز چمن رااز شیوهٔ صاحب قدمی بی قدمی یافت
۴
آزرده چنانم که ز حال دل ریشمهرکس که شد آگه به حقیقت المی یافت
صفحهٔ ۱ از ۲