خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه تو حقیری و گناه تو عظیم استنومید نباشی که خداوند کریم است
۲
گو عذر به پیش آر که بر عذر گنه درّچون گوش بگیرد همه گویند یتیم است
۳
از محدث تقصیر چه غم اهل گنه راچون لطف تو عام است و عطای تو قدیم است
۴
بیم است و امید از تو در این ره همه کس رالیکن چو امید از کرم توست چه بیم است
صفحهٔ ۱ از ۲