خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که تحفهٔ جان در بدن هدایت توستگناه کارم و امّید بر عنایت توست
۲
تویی که غایت مقصود دردمندان رانهایت کرم و لطف بی نهایت توست
۳
امید هست کز این ره به منزلی برسیمچو رهنمای همه عاقبت هدایت توست
۴
کسی که بندهٔ فرمان توست آزاد استعلی الخصوص فقیری که در حمایت توست
صفحهٔ ۱ از ۲