خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آن حدیث که در دعویِ محبّت توستبه قامت تو و عهدم که راست است و درست
۲
از آن به راه غمت شاد می روم که مرابدین طریق روان کرد عشق روز نخست
۳
ز سالکان ره عشق بر سر کویتکه پا نهاد که از آبروی دست نشست؟
۴
بدین خوشم که ز باران اشک و تخم وفامرا ز مزرع دل جز گیاه مهر نرست
صفحهٔ ۱ از ۲