خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه که نیش غمت خاطر من ریش کردوه که دلم جان و سر در پیِ آن نیش کرد
۲
هرکم و بیشی که کرد یار ز جور و ستمبیش مکن گفتمش رغم مرا بیش کرد
۳
لاف سری می زند عقل ولی هرکجاعشق قدم در نهاد عقل سر خویش کرد
۴
گرچه کمان ابرویش داشت ولی بیشترسعی به قربان من ترک جفا کیش کرد
صفحهٔ ۱ از ۲