خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمت که به جز فتنه‌گری کار نداردشوخی ست که در شیوهٔ خود یار ندارد
۲
ایمن ز دل آزاریِ چشمِ تو عزیز استکآن شوخ بد آموخته را خوار ندارد
۳
از دولت هجران تو حاصل دل ریشمجز صبرِ کم و محنت بسیار ندارد
۴
حاشا که چو منصور بسرّ تو برد پیهر بی سروپایی که سرِ دار ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲