خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطت صحیفهٔ مه را نقاب مشگین کردعجب خطی ست که هرکس که دید تحسین کرد
۲
همین بس است نشان قبول دعوت منکه چون دعای تو گفتم فرشته آمین کرد
۳
هزار شکر که قسّام رزق روز ازلمرا ز خوان محبّت وظیفه تعیین کرد
۴
بیا که طوطیِ جان را غرض حدیث تو بودهرآنچه در پسِ آیینه عشق تلقین کرد
صفحهٔ ۱ از ۲