خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس نیست که کار ما برآردکار همه را خدا برآرد
۲
خاک رهش ای سرشگ گِل سازتا یار در جفا برآرد
۳
ز آن پیش که آه سرد و اشکمباران شود و هوا برآرد
۴
باشد که هوای کوی جاناناز کوی هوس مرا برآرد
صفحهٔ ۱ از ۲