خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون طلب کردیم فیضی از سحاب رحمتشخرمن پندار ما را سوخت برق غیرتش
۲
پایهٔ اقبال بالا از علوّ همّت استهرکه را این پایه باشد آفرین بر همتش
۳
صحبت او را بها عمر است گفتیم ای دریغعمر بگذشت و ندانستیم قدر صحبتش
۴
گر دلم رسوای کوی یار شد مکنچون کند این بود از خوان ارادت قسمتش
صفحهٔ ۱ از ۲