خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بیابد شرف خدمت آن حور ملککی فرود آورد از کبر دگر سر به فلک
۲
ماه از عارض تو منفعل و آب خجلشد و دادند گواهی ز سما تا به سمک
۳
پستهٔ شور زند با لب شیرین تو لافسنگ بر سر پی آن می خورد آن کور نمک
۴
کرد بر قلبی خود نقد دل اقرار و هنوزدم به دم می زندش عشق تو بر سنگ محک
صفحهٔ ۱ از ۲