خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیزید تا ز خاک درش درد سر بریمیعنی گرانیِ خود از این خاکِ در بریم
۲
سودای ما به زلف بتان راست چون نشدآن به که رخت خویش از اینجا به در بریم
۳
آیا کجاست دیده وری تا به حضرتشپیش آوریم نقد نیاز و نظر بریم
۴
آن روز بخت سوی درش رهبری کندکز سر هوای روضه به کلّی به در بریم
صفحهٔ ۱ از ۲