خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صوفی ما جام باشد باده تا باشد در اوهرکه دارد باطن صافی صفا باشد در او
۲
ابر چون باران ببیند سیل مژگان مرااز خجالت آب گردد گر حیا باشد در او
۳
گفته ای رنگی ست روزی از گل رویم تو راوعدهٔ خوب است اگر بوی وفا باشد در او
۴
طاق ابروی تو بر روی نکو بی وجه نیستهر کجا قبله ست محراب دعا باشد در او
صفحهٔ ۱ از ۲