خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشاطّه سر زلف تو ببرید به بازیتا بیش به مردم نکند دست درازی
۲
گه گه به نیاز دل عشاق نظر کنای سرو بهشتی که سراسر همه نازی
۳
چون چنگ نهادیم به پیشت سرِ تسلیممختار توئی گر بزنی گر ننوازی
۴
تا روی عبادت ننهد پیش تو زاهددر مذهب رندان سخنش نیست نمازی
صفحهٔ ۱ از ۲