خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دهد به باغ اگر جلوه قد دلجو راکناره‌جوی شود سَروْ‌بُن لبِ جو را
۲
به غیر هندوی خال تو ای بهشتی‌روینداده جای کسی در بهشت هندو را
۳
کنند عید خلایق اگر به ماه صیامز طرف بام نمایی هلال ابرو را
۴
کمند رستمت ار باید و چَهِ بیژنببین به طرف زنخدان درست گیسو را
صفحهٔ ۱ از ۳