خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سینه شد زآتش دل جلوه گه طور مراتا چه آید بدل از این سر پرشور مرا
۲
دیده طوفان کند از شعله کانون درونگو بیا نوح و بخوان فار التنور مرا
۳
پشه وادی عشقم به هما فخر کنانکند این عشق مخوان زاهد مغرور مرا
۴
وامق ار گرد عذار تو ببیند خط سبزعذر عذرا نهد و دارد معذور مرا
صفحهٔ ۱ از ۲