خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به رضا جویی اغیار ز در راند مراآن که می‌راند در آخر ز چه رو خواند مرا
۲
به سگان در او محرم و یکرنگ شدماز دو رنگی رقیبان ز درش راند مرا
۳
تازه نخلی که رطب داشت تمنا دل از اواز چه در کام زکین حنظل افشاند مرا
۴
منم آن شیر کز افسون شدمش سر بکمندصید او کیست که از سلسله برهاند مرا
صفحهٔ ۱ از ۲