خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهار است و عروس گل کشید از رخ نقابرخت عیش از کاخ اندر باغ آور با شتاب
۲
عندلیب از شاخ گلبانگ صبوحی میزندیعنی از غفلت برون آیید از مستان خواب
۳
من غزلخوان تو بلبل نغمهسنج از گل به باغچنگ مطرب در رباب و جام ساقی پرشراب
۴
شاهد گلزار بیپرده است میْ ده ساقیاتا مگر پردهنشین من درآید بیحجاب
صفحهٔ ۱ از ۳