خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از دو جهان کرده بعشق تو قناعتجان سوده بخاک حرمت جبهه طاعت
۲
دل اهل ریاضت بود و با دهنت ساختبا هیچ کند صبر به تنگی قناعت
۳
از طعنه دشمن نروم من زدر دوستگو سنگ ملامت بزن و تیر شناعت
۴
ما را بجز از بار گنه نیست متاعیجز عفو تو کس را نشناسم بشفاعت
صفحهٔ ۱ از ۴