خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منظر روی بتان قبله اهل نظر استنظر پاک بکعبه است نه جای دگر است
۲
گر مراد تو زدیده است همان حلقه چشمنرگس باغ باین قاعده صاحب نظراست
۳
بودی ار بال و پرم سوختیم پرتو شمعآنکه پروانه بمقصود رسانید پر است
۴
خبر از حالت من گیر و زحسن رخ خویشقصه لیلی و مجنون که شنیدی خبر است
صفحهٔ ۱ از ۳