خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیداری خیال تو از خواب خوشترستزهر حبیب از شکر ناب خوشترست
۲
لب تشنگان بادیه شوق را زتیغآبی بده که کشته سیراب خوشترست
۳
دل گرد طوف کعبه زلف تو از شعاعبر شبروان بادیه مهتاب خوشترست
۴
گفتم دو دیده باز کن از خواب بامدادگفتا خموش فتنه در خواب خوشترست
صفحهٔ ۱ از ۳