خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آدمی وار عیان گشت و پری وار برفتاز پسش جامه دران خلق بیکبار برفت
۲
تا صبا نافه زچین سرو زلفش بگشودمشک خجلت زده در طبله عطار برفت
۳
خواست تا منع زعشقم کند و حسن تو دیدعقل شد بیخود و زین واقعه از کار برفت
۴
دید از لعل تو در ساغر مستان اثریشیخ پیمانه شکن از سر انکار برفت
صفحهٔ ۱ از ۳