خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چمن پیرایه از گلهای صحرائی ببستآه بلبل ره بگلچین و تماشائی ببست
۲
لاجرم از لوح دیده شست نقش دیگرانتا که مجنون در ضمیرش نقش لیلائی ببست
۳
دیده بگشودم نیفتم تا بدام مهوشاندست عشق آمد برون و چشم بینائی ببست
۴
صورتی منظور بودش خامه صنع ازلزاین همه صورت که براین طاق مینائی ببست
صفحهٔ ۱ از ۳