خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردیست غم عشق که درمان نپذیردبگذار مریض تو باین درد بمیرد
۲
ناچار رسد مرگ بنی نوع بشر راهر کس بود از حلقه عشاق بمیرد
۳
بنمای بناصح خم زلفین چلیپاتا خرده بسودا زدگان تو نگیرد
۴
مجبول طبیعت بودش عشق حکیماعاشق نتواند که نصیحت بپذیرد
صفحهٔ ۱ از ۲