خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان میدهم بسوغات باد ار پیامت آردکاین جان بپای جانان قدر اینقدر ندارد
۲
در نوبهار عشقت ابریست بی طراوتتا ابر دیدگانم بر نوگلی نیارد
۳
هر کاو که عکس ساقی در جام می ببیندسر را زپای مینا چون جام برندارد
۴
آن خورده زخمه عشق وان دیده جلوه حسنگر مطربی بنالد یا بلبلی بزارد
صفحهٔ ۱ از ۳