خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهر کناره بیغمای گل چه میکوشندزبلبلان چه عجب گر بباغ بخروشند
۲
کسان که مهر تو در سینه کرده اند نهانبر آفتاب جهانتاب پرده میپوشند
۳
مگر خدای نه ستار شد چرا زهادبهتک پرده صاحبدلان همی کوشند
۴
زهندوان بر آتشکده مقیم مپرسدو زلف تست که ساکن بر آن بناگوشند
صفحهٔ ۱ از ۳