خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رقیب دعوی عامی به صحن بستان کردولی به بوی گلی خود هزار دستان کرد
۲
گرفت وعده ز دشمن به شوق مقدم دوستهوای گل نظرش وقف خار بستان کرد
۳
ز تیزهوشی اهل نظر نداشت خبرعبث به بیهده یک عمر صرف مهمان کرد
۴
فکند دامی و ز اطراف دام دانه بریختفتاد باد به دستش ز دانه خسران کرد
صفحهٔ ۱ از ۲