خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزگاریست که ارباب ریا معتبرنداهل تزویر بر اصحاب صفا مفتخرند
۲
بیبصر بوالهوسان بس که شده محرم رازهمه در سرزنش و شنعت اهل نظرند
۳
مویسان عاشق صادق پی دلجویی دوستکامجویان ز میان دست هوس در کمرند
۴
خفتگان را زده سر کوکب طالب ز افقشبنشینان هواخواه ستاره شمرند
صفحهٔ ۱ از ۳