→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۰۱هر لحظه به دیگر نظرم می نگری←شمارهٔ ۸۰۲ای غنچه که خنده هر دم از سر گیری←شمارهٔ ۸۰۳چشمت بکر شمه از سر طنازی←شمارهٔ ۸۰۴ای کرده رخت بماه و اختر بازی←شمارهٔ ۸۰۵شادی مطلب دلا برو شاد بزی←شمارهٔ ۸۰۶در بند جهان مباش و آزاد بزی←شمارهٔ ۸۰۷زیبد اگر از تنگدلی بگریزی←شمارهٔ ۸۰۸گرچه نکشم طمع سوی هرچیزی←شمارهٔ ۸۰۹هیچ افتدت ای جان که مرا برخیزی←شمارهٔ ۸۱۰ما راست دلی که نیست خالی نفسی←شمارهٔ ۸۱۱درجنگ ترا بیازمودیم بسی←شمارهٔ ۸۱۲چون نیست شکر لبی که بخشد بوسی←شمارهٔ ۸۱۳زین گونه که تو بدل ربایی فاشی←شمارهٔ ۸۱۴با دل گفتم تو باری آخر نیکی←شمارهٔ ۸۱۵تا یافت دلم بزلف تو نزدیکی←شمارهٔ ۸۱۶ای گشته فراخ از دهنت دلتنگی←شمارهٔ ۸۱۷آن دل که بدی سغبۀ هر دلگسلی←شمارهٔ ۸۱۸ای خام که عادتت بود سنگدلی←شمارهٔ ۸۱۹چون نیست حدیث وصلت از زر خالی←شمارهٔ ۸۲۰چون نیست چمن زرنگ و بویی خالی←شمارهٔ ۸۲۱بگذشت بمن رشک بتان چگلی←شمارهٔ ۸۲۲چون حاصل کارماست بی فرجامی←شمارهٔ ۸۲۳بیهوده نهاده ایم برخود نامی←شمارهٔ ۸۲۴تنها ام و کاشکی تنی داشتمی←شمارهٔ ۸۲۵خود را سگ کویت ار نپنداشتمی←شمارهٔ ۸۲۶گر من ز زمانه حاصلی داشتمی←شمارهٔ ۸۲۷در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی←شمارهٔ ۸۲۸از نور یقین ار بمثل روشنمی←شمارهٔ ۸۲۹یار آمد دوش و کردمش مهمانی←شمارهٔ ۸۳۰پیوسته ز بهر شهوت جسمانی←شمارهٔ ۸۳۱بی آنکه بآمدن قدم رنجانی←شمارهٔ ۸۳۲گه می خوانی مرا و گه می رانی←شمارهٔ ۸۳۳خواهی که جهان زیروز بر گردانی←شمارهٔ ۸۳۴ای دوست مرا اگر چه دشمن دانی←شمارهٔ ۸۳۵با کافر اگر جنگ به شمشیر کنی←شمارهٔ ۸۳۶گاهی بخودم چو زلف گستاخ کنی←شمارهٔ ۸۳۷هر لحظه زبان خود چو شمشیر کنی←شمارهٔ ۸۳۸هر دم زدنی بجور آهنگ کنی←شمارهٔ ۸۳۹یک ذره ز آزار دلم کم نکنی←شمارهٔ ۸۴۰گل رفت بدریورۀ هر انجمنی←