شعر را زندگی کن
→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

شمارهٔ ۸۴۱چون بر تو نباشد اعتماد سخنی←شمارهٔ ۸۴۲هم بر سر آن نیی که ما را بینی←شمارهٔ ۸۴۳تیری، که چو در خود کشمت دور شوی←شمارهٔ ۸۴۴بر خاک در تو دوش ای سلسله موی←شمارهٔ ۸۴۵آمد گل و بلبلی ز دنبالۀ اوی←شمارهٔ ۸۴۶خوش باش که تا نه بس ازینجا بروی←شمارهٔ ۸۴۷هر دم ز برم رخت نوردی بروی←شمارهٔ ۸۴۸شخصی دارم دلی خراب اندر وی←شمارهٔ ۸۴۹دی گفت مرا حدیث من کمتر گوی←شمارهٔ ۸۵۰با آنکه بکس دست بپیمان ندهی←شمارهٔ ۸۵۱دل در سر زلف تونه زان بست رهی←شمارهٔ ۸۵۲دستی که بر او همی می ناب نهی←شمارهٔ ۸۵۳من پیرو کهن گشته ز جان فرسایی←شمارهٔ ۸۵۴ای سرو که سر بر آسمان می سایی←شمارهٔ ۸۵۵مانند گل دو رنگی ای بینایی←شمارهٔ ۸۵۶مشتاق توام ، روی بمن ننمایی←شمارهٔ ۸۵۷گل گرچه کند دعوی شهر آرایی←شمارهٔ ۸۵۸یک روز بکوی عاشقان بر نایی←شمارهٔ ۸۵۹کی بر کنم از تو من دل ای بینایی←شمارهٔ ۸۶۰گه خصم شوی مرا و گه یار آیی←شمارهٔ ۸۶۱در هر عمری دمی که دمساز آیی←شمارهٔ ۸۶۲گوی انگلۀ قباچه گر بگشایی←شمارهٔ ۸۶۳آگاه ز حال من سر گشته نیی←شمارهٔ ۸۶۴زلف تو چو بروی تو افتد گویی←شمارهٔ ۸۶۵ای بی خبر از عاشق شیدا که تویی←شمارهٔ ۸۶۶ای ترک چرا چهره برافروخته‌ای←شمارهٔ ۸۶۷ای مشک تو باری ز کجا آمده‌ای؟←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth