→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۴۱... که طاقت فراقت دارد ؟←شمارهٔ ۲۴۲نرگس که دلش هوای ساغر دارد←شمارهٔ ۲۴۳دل گرچه امید وصل کمتر دارد←شمارهٔ ۲۴۴امروز ملالی به کمالم دارد←شمارهٔ ۲۴۵آن شاخ سمن که روی خندان دراد←شمارهٔ ۲۴۶لعل تو ز لطف صورت جان دارد←شمارهٔ ۲۴۷شاخ ارز شکوفه شکل پروین دارد←شمارهٔ ۲۴۸گر دیدۀ نرگس نه سبل می دارد←شمارهٔ ۲۴۹شب گرچه ز روشنی جدایی دارد←شمارهٔ ۲۵۰هر سال شکوفه سیم چندان بارد←شمارهٔ ۲۵۱گفتم که چو مست شد مرا ناز آرد←شمارهٔ ۲۵۲چون رنگ رخ تو گل ببازار آرد←شمارهٔ ۲۵۳عشق تو گرم چه غم فراوان آرد←شمارهٔ ۲۵۴زلفت که دلم را بفغان می آرد←شمارهٔ ۲۵۵مهر تو نشان آب و گل می ببرد←شمارهٔ ۲۵۶نام تو مرا چو بر زبان می گذرد←شمارهٔ ۲۵۷می پنبۀ عقل هرزه گو داند کرد←شمارهٔ ۲۵۸دیوان بگناه تو سفید باید کرد←شمارهٔ ۲۵۹با غنچه صبا چو دست اندر کش کرد←شمارهٔ ۲۶۰چشم تو اگر نظر بغمخواران کرد←شمارهٔ ۲۶۱بی روی تو صبر ازین فزون نتوان کرد←شمارهٔ ۲۶۲دل خوی فراقفای غم خوردن کرد←شمارهٔ ۲۶۳یارم ز جفا هیچ رها کرد؟ نکرد←شمارهٔ ۲۶۴امسال بهار رسم دیگر گون کرد←شمارهٔ ۲۶۵تا این دل محنت زده آهنگ تو کرد←شمارهٔ ۲۶۶با من سر زلفش ار پریشانی کرد←شمارهٔ ۲۶۷آن غنچۀ گل که طبع خرّم آورد←شمارهٔ ۲۶۸خون دل من بتم بصد ناز خورد←شمارهٔ ۲۶۹غمگین دل من غم همه عالم خورد←شمارهٔ ۲۷۰گردون چو غم زشت و نکومی نخورد←شمارهٔ ۲۷۱دل را زرخ خوب تو می نگزیرد←شمارهٔ ۲۷۲چون دست افق گلوی پروین گیرد←شمارهٔ ۲۷۳نه عقل ز کار من شماری گیرد←شمارهٔ ۲۷۴عاشق که بیاد روی دلبر میرد←شمارهٔ ۲۷۵هر لحظه فلک بهانه‌ای آغازد←شمارهٔ ۲۷۶شاید که دلم بمن نمی پردازد←شمارهٔ ۲۷۷شمعم که چو باد هوسم بر سر زد←شمارهٔ ۲۷۸آن ماه و شی که طعنه اندر خور زد←شمارهٔ ۲۷۹از دست بشد دلی که صد جان ارزد←شمارهٔ ۲۸۰بر سوز دل من دل آتش سوزد←