→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۰۱کس چون تو اسیر ریش بسیار مباد←شمارهٔ ۲۰۲.... عشق تو فیروز مباد←شمارهٔ ۲۰۳بی روی توام صبر و دل و هوش مباد←شمارهٔ ۲۰۴پیوسته کمان دولتت بر زه باد←شمارهٔ ۲۰۵جام طربم زناگه از دست افتاد←شمارهٔ ۲۰۶گل گرچه بطبع خوب و دمساز افتاد←شمارهٔ ۲۰۷دل چون ز جهان عیش یکسو افتاد←شمارهٔ ۲۰۸آن دل که بکام دل بدخواه افتاد←شمارهٔ ۲۰۹ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد←شمارهٔ ۲۱۰یک روز فلک کار مرا ساز نداد←شمارهٔ ۲۱۱ساقی بر من چو جام روشن بنهاد←شمارهٔ ۲۱۲ذوقیست لب ترا که جان دریابد←شمارهٔ ۲۱۳بی روی تو جز بخت نگون کی خسبد؟←شمارهٔ ۲۱۴در بزم ملک زهره نواگر زیبد←شمارهٔ ۲۱۵چون آه دمادمم افتد←شمارهٔ ۲۱۶زلفت که زروی باز پس می افتد←شمارهٔ ۲۱۷عکس رخ تو چو بر فلک می افتد←شمارهٔ ۲۱۸چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد←شمارهٔ ۲۱۹زلفت همه بر لالۀ تر می غلتند←شمارهٔ ۲۲۰اشکم ز تو در خون جگر می غلتد←شمارهٔ ۲۲۱کی بی تو مرا چو غنچه دل خوش گردد؟←شمارهٔ ۲۲۲از عکس لبت دیده بدخشان گردد←شمارهٔ ۲۲۳جایی که مل لعل پیاپی گردد←شمارهٔ ۲۲۴چون کار زمانه بر گذر می‌گردد←شمارهٔ ۲۲۵مشک تو نقاب ارغوان می گردد←شمارهٔ ۲۲۶گل راز طرب همه دهان می خندد←شمارهٔ ۲۲۷گل در مه روزه همچنان می خندد←شمارهٔ ۲۲۸چون دید بر آورده غم از جانم گرد←شمارهٔ ۲۲۹دوش آن دل خون گشتۀ محنت پرورد←شمارهٔ ۲۳۰هر کس که در آن قامت موزون نگرد←شمارهٔ ۲۳۱آن لاله نگر چو ساغری آمده خرد←شمارهٔ ۲۳۲زین سر که زبان دور باشت دارد←شمارهٔ ۲۳۳بر من چو لبت ببوسه شکّر بارد←شمارهٔ ۲۳۴آیین ستمگری که عالم دراد←شمارهٔ ۲۳۵زلف تو از آن باد که در سر دارد←شمارهٔ ۲۳۶خون گشته دلم با تو چنان خو داد←شمارهٔ ۲۳۷زلف تو که خون خلق ازو می بارد←شمارهٔ ۲۳۸گر حلقۀ زلف تو کسی زبشمارد←شمارهٔ ۲۳۹آن ماه که چرخ بر رخش مهر آرد←شمارهٔ ۲۴۰اشکیم ز اندازه برون می بارد←