→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۲۱انگام سحر باد صبا می آمد←شمارهٔ ۳۲۲هر گوهر معنی که دلم کرد پسند←شمارهٔ ۳۲۳گفتی که بگو حال دل غم پیوند←شمارهٔ ۳۲۴دیدی که دگر بی رخ آن سرو بلند←شمارهٔ ۳۲۵ای باد صبا ، بخاک پایت سوگند←شمارهٔ ۳۲۶یارم چو سوار سوی میدان راند←شمارهٔ ۳۲۷ایّام بر آنست که تا بتواند←شمارهٔ ۳۲۸پروانۀ تو عمید اصلاً بنخواند←شمارهٔ ۳۲۹بستان دلم،ارنه غم زمن بستاند←شمارهٔ ۳۳۰لعل تو طریق مهربانی داند←شمارهٔ ۳۳۱با عشق تو خوشدلی در ایّام نماند←شمارهٔ ۳۳۲اکنون که ز خوشدلی در ایّام نماند←شمارهٔ ۳۳۳اهل طبرستان همه چون فاخته‌اند←شمارهٔ ۳۳۴چشم و دل من زبس که پر غم شده اند←شمارهٔ ۳۳۵زر رشتۀ خور زتاب شب بگسستند←شمارهٔ ۳۳۶نام کف تو چو پیش دشمن بردند←شمارهٔ ۳۳۷از جور که بر سرو بلندت مردند←شمارهٔ ۳۳۸صاحبنظران چو شمع در بر گیرند←شمارهٔ ۳۳۹اقبال تو با سپهر و اختر بزند←شمارهٔ ۳۴۰چون کالبدم ز روح وا پردازند←شمارهٔ ۳۴۱چوگان زلفان که سوی میدان یازند←شمارهٔ ۳۴۲با چشم تو باد چشم عبهر بکند←شمارهٔ ۳۴۳وقتست که باز بلبل آشوب کند←شمارهٔ ۳۴۴وقتست که بلبل بگل آواز کند←شمارهٔ ۳۴۵وقتی که صبا طرّۀ سنبل شکند←شمارهٔ ۳۴۶قلب صف عقل عقربی می شکند←شمارهٔ ۳۴۷هر کو سر و زر بیار تسلیم کند←شمارهٔ ۳۴۸با آنکه دلم ز وصل خرم نکند←شمارهٔ ۳۴۹پیوسته دلم میل بسوی تو کند←شمارهٔ ۳۵۰شاید که دلم میل بسوی تو کند←شمارهٔ ۳۵۱در کار جهان کسی که اندیشه کند←شمارهٔ ۳۵۲بر یاد قدت دل رهی ناله کند←شمارهٔ ۳۵۳هر چند ز نرگس صفت چشم کنند←شمارهٔ ۳۵۴آنها که مرا بعشوه مغرور کنند←شمارهٔ ۳۵۵وقتست که گلها بنیایند و روند←شمارهٔ ۳۵۶این قوم بجز غصه و دردت ندهد←شمارهٔ ۳۵۷هر کس که رخ و قد نگارم بیند←شمارهٔ ۳۵۸آنان که طریق علم می پیمایند←شمارهٔ ۳۵۹دیده ز فراق تو زیان می بیند←شمارهٔ ۳۶۰عشّاق نه از غم جوانی گریند←