→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۶۱گفتم که ترا ماه زمین می گویند←شمارهٔ ۳۶۲راز من و تو چو هر کسی می گویند←شمارهٔ ۳۶۳گر زانکه ترا غم دلی روی نمود←شمارهٔ ۳۶۴روزی دل من ز جست و جویی ناسود←شمارهٔ ۳۶۵گل چو ز صبا حدیث رویت بشنود←شمارهٔ ۳۶۶روزی لبم از رخ تو بوسی بر بود←شمارهٔ ۳۶۷انگشت گزان چو دیدمش خشم آلود←شمارهٔ ۳۶۸ای دل اگرت چه دیده بس رنج نمود←شمارهٔ ۳۶۹تیغ تو گیاهیست که مردم درود←شمارهٔ ۳۷۰از بهر چه لاله بر سر کرد بود←شمارهٔ ۳۷۱خورشید اگر چه در جهان فرد برد←شمارهٔ ۳۷۲وقتی که مرا می طرب در سر بود←شمارهٔ ۳۷۳آسوده تنی کز تو بتیمار بود←شمارهٔ ۳۷۴صدرا تو مکن غمز که آن غدر بود←شمارهٔ ۳۷۵جایی که فراق آن دلفروز بود←شمارهٔ ۳۷۶خاک طبرستان ز طرب دلکش بود←شمارهٔ ۳۷۷چون روی ترا آیینه در پیش بود←شمارهٔ ۳۷۸مهرت ز ستم همیشه در میغ بود←شمارهٔ ۳۷۹معشوقه چو شاهد و باندام بود←شمارهٔ ۳۸۰آنرا که بمردمی اشارت نبود←شمارهٔ ۳۸۱زلف تو اگر جعد بغایت نبود←شمارهٔ ۳۸۲از خواجه مرا اگر نوازش نبود←شمارهٔ ۳۸۳پیش از توغم در نهان من بود←شمارهٔ ۳۸۴دی اسب مرا گفت که نیکو نبود←شمارهٔ ۳۸۵ - و قال ایضاً فی مرثیة ابنه لماهلک بالغرقآنرا که بوصل تو پناهی نبود←شمارهٔ ۳۸۶آن شد که مرا دل و توانایی بود←شمارهٔ ۳۸۷جایی که چنان صید ز دامی برود←شمارهٔ ۳۸۸وقتست که گل تاج سر انگشت شود←شمارهٔ ۳۸۹چون باد اجل هم نفس مرد شود←شمارهٔ ۳۹۰چون نرگس نیم خفته بیدار شود←شمارهٔ ۳۹۱زین باقی عمر کام حاصل نشود←شمارهٔ ۳۹۲گر باد در آن طرّة دلخواه شود←شمارهٔ ۳۹۳گر سوز دلم یک نفس آهسته شود←شمارهٔ ۳۹۴هرگونه زراه صدق گویند شود←شمارهٔ ۳۹۵وقتست که گل حریف پیمانه شود←شمارهٔ ۳۹۶تا لعل لبت چو غنچه در خنده فزود←شمارهٔ ۳۹۷چشمت که همیشه چشم من تر خواهد←شمارهٔ ۳۹۸هر سوخته کو شادی عالم خواهد←شمارهٔ ۳۹۹دل باز مرا خوار و خجل می خواهد←شمارهٔ ۴۰۰چون از دلم حکایتی ساز نهد←