→ قدسی مشهدیقدسی مشهدی
قدسی مشهدی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۰۱گردون خود را گرچه سخی پندارد←شمارهٔ ۲۰۲آن کس که وطن به چرخ اعلا دارد←شمارهٔ ۲۰۳آن را که فلک به دوستی بردارد←شمارهٔ ۲۰۴گر باد صبا پای ز جا بردارد←شمارهٔ ۲۰۵مه ساغر بی‌شراب بر کف دارد←شمارهٔ ۲۰۶زین دجله که طوفان به سر پل دارد←شمارهٔ ۲۰۷بر فرّ هما، لبم تبسم دارد←شمارهٔ ۲۰۸دامان مرا اشک، پر انجم دارد←شمارهٔ ۲۰۹چون آب روان نیارمیدن دارد←شمارهٔ ۲۱۰هر گوشه، خرابات تو مستی دارد←شمارهٔ ۲۱۱در زشت و نکو، زمانه دستی دارد←شمارهٔ ۲۱۲با جوهر ذات، هرکه یاری دارد←شمارهٔ ۲۱۳گشت چمن از گل، که فراغی دارد←شمارهٔ ۲۱۴عاقل به درش ز دل سراغی دارد←شمارهٔ ۲۱۵هر ذره به مهرت دل گرمی دارد←شمارهٔ ۲۱۶کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟←شمارهٔ ۲۱۷قدسی که غم عشق تو بنیادش برد←شمارهٔ ۲۱۸هر چیز که از کون و مکان می‌گذرد←شمارهٔ ۲۱۹بد کرد زبانم و بد بی حد کرد←شمارهٔ ۲۲۰جز شرع رسول هرکه راهی سر کرد←شمارهٔ ۲۲۱گر از دل تو غمی تراوش می‌کرد←شمارهٔ ۲۲۲غم‌دیده، فریب سور عالم نخورد←شمارهٔ ۲۲۳هر صبح، فلک کم هر اختر گیرد←شمارهٔ ۲۲۴هرکس که پی بخت سیاهش گیرد←شمارهٔ ۲۲۵چون طبع خرد غباری از من گیرد←شمارهٔ ۲۲۶جز مسکن خویش هر که جایی گیرد←شمارهٔ ۲۲۷هرکس دل خود وقف محبت سازد←شمارهٔ ۲۲۸دل پیش ز دردم از قرار اندازد←شمارهٔ ۲۲۹چرخ آب همیشه زیر کاه اندازد←شمارهٔ ۲۳۰گلگشت چمن با فقرا کی سازد؟←شمارهٔ ۲۳۱گردون که بد و نیک رقم می‌سازد←شمارهٔ ۲۳۲تنها نه دلم به دیده تر نازد←شمارهٔ ۲۳۳ای غم، رگ ما نیشتری می‌ارزد←شمارهٔ ۲۳۴در هر کاری مشقتی بوده و مزد←شمارهٔ ۲۳۵دایم ز دلم نوای ماتم خیزد←شمارهٔ ۲۳۶افتاده عشق، کی ز جا برخیزد←شمارهٔ ۲۳۷از سینه مرا نفس دژم می‌خیزد←شمارهٔ ۲۳۸واعظ، نفست ز می خمار انگیزد←شمارهٔ ۲۳۹کو عشق که اهل درد را بشناسد؟←شمارهٔ ۲۴۰کو مرد که هم نبرد را بشناسد؟←