→ قدسی مشهدیقدسی مشهدی
قدسی مشهدی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۸۱رو، یک جهتان به هر طرف نگذارند←شمارهٔ ۲۸۲فردا که حساب خیر و شر می‌گیرند←شمارهٔ ۲۸۳اول به ره عشق خموشت سازند←شمارهٔ ۲۸۴مردان همه برگ ترک عالم سازند←شمارهٔ ۲۸۵می، خامان را زود ره هوش زند←شمارهٔ ۲۸۶حاسد نمکم بر جگر ریش زند←شمارهٔ ۲۸۷گویند انسان علم ز هم اندوزند←شمارهٔ ۲۸۸نزدیکان را گر چو چراغ افروزند←شمارهٔ ۲۸۹آن قوم که دل‌بسته صورت باشند←شمارهٔ ۲۹۰این خلق مجازی نه ز اهل هوشند←شمارهٔ ۲۹۱آن کس که به ذکر محضت ارشاد کند←شمارهٔ ۲۹۲آن را که خدا به بندگی یاد کند←شمارهٔ ۲۹۳گاهم به وصال، دل ز غم فرد کند←شمارهٔ ۲۹۴هرکس که سخن ز قدر و مقدار کند←شمارهٔ ۲۹۵پیوسته فلک تهیه نیش کند←شمارهٔ ۲۹۶آن قوم که بر خوان سخاوت نمکند←شمارهٔ ۲۹۷با نام هنر به دهر، کس سر نکند←شمارهٔ ۲۹۸جاهل را چرخ، بخت روشن نکند←شمارهٔ ۲۹۹از عشق دلی که دیده دوزد چه کند←شمارهٔ ۳۰۰تن داده دلم به بینوایی، چه کند←شمارهٔ ۳۰۱هر لحظه دو چشمم آرزوی تو کنند←شمارهٔ ۳۰۲آن قوم که با عشق نه از یک جایند←شمارهٔ ۳۰۳ای آن که کنی سعی در اثبات وجود←شمارهٔ ۳۰۴در معرفت آن که عشق بر عقل افزود←شمارهٔ ۳۰۵گر معرفت الله نباشد مقصود←شمارهٔ ۳۰۶کوچک خرد ار چه زود عاشق نشود←شمارهٔ ۳۰۷خواهم عدمی که پیش از این داشت وجود←شمارهٔ ۳۰۸آن را که دل از دو کون آزاد بود←شمارهٔ ۳۰۹فرزانه به قید شهر و کو بند بود←شمارهٔ ۳۱۰از نور رخت، سها چو خورشید بود←شمارهٔ ۳۱۱دل را به دعای تو صد امید بود←شمارهٔ ۳۱۲در عشق، کسی که نو گرفتار بود←شمارهٔ ۳۱۳عاشق که مدام محو دلدار بود←شمارهٔ ۳۱۴تا مهر توام به سینه مستور بود←شمارهٔ ۳۱۵از سر خدا، نبی سرافراز بود←شمارهٔ ۳۱۶از اهل کمال خامشی نغز بود←شمارهٔ ۳۱۷هرچیز که آن وسیله کام بود←شمارهٔ ۳۱۸شب از تو جدا، کار دلم شیون بود←شمارهٔ ۳۱۹مردم که ز مردمی نشانش نبود←شمارهٔ ۳۲۰آن کز طرف خدا موفق نبود←