→ صامت بروجردیصامت بروجردی
صامت بروجردی
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - مثنوی در مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س)ای گرامی دخت سالار امم←شمارهٔ ۲ - در مدح امام العصر خاتم الاوصیا عجل‌الله تعالی فرجهکه خفته اندرین قالب که باشد اندرین ماوی←شمارهٔ ۳ - در نصیحت و وقایع سر مسلم(ع)دلا تا چند جویی عزت و اقبال دوران را←شمارهٔ ۴ - در منقب فخر کائنات و خلاصه موجودات خاتم الانبیا (ص)خانه سحر آفرین باز پی فتح باب←شمارهٔ ۵ - در مدح حضرت امیرالمومنین علیه افضل الصلوهاز مهر علی بر دل هر کس اثری نیست←شمارهٔ ۶ - در مدح عین‌الله الناصره امیرالمومنین(ع)عمر در منقبت حیدر کرار گذاشت←شمارهٔ ۷ - در مدح وصی فخر کائنات، حضرت امیرالمومنین(ع)چو اندر باختر، اورنگ حشمت، مهر خاور زد←شمارهٔ ۸ - در مدح حضرت جواد(ع)ز سست عهدی بی‌جا جهان کون و فساد←شمارهٔ ۹ -در مدحِ حضرتِ امیرالمؤمنین، علیه‌افضلُ‌الصلوةهر که را فیض ازل از بخت برخوردار کرد←شمارهٔ ۱۰ - در مدح شاه اولیاء(ع)روز ایجاد که حق خلقت دنیا می‌کرد←شمارهٔ ۱۱ - قصیده در مدحِ مظهرِ العجایب، حضرتِ امیرالمؤمنین (ع)خوش آن مریض که بر دردِ وی دوا برسد←شمارهٔ ۱۲ - در مدحِ یعسوبُ‌الدّین، حضرتِ امیرالمؤمنین (ع)شهی که محضِ وجودش بنایِ عالم شد←شماره ۱۳ - در مدح بابِ مدینه علم، امیرالمؤمنین (ع)روزگارِ عُمر را هنگامِ فصلِ اربعین شد
←شمارهٔ ۱۴ - در مدح صدیقه صُغرا، زینبِ کبرا (ع)چون چشمِ نیم‌مستِ تو غارتگری کند←شمارهٔ ۱۵ - در مدح حضرت امام موسی کاظم(ع)عشق جانان هر دلی را کو مسخر می‌کند←شمارهٔ ۱۶ - در مدحِ یعسوبِ‌الدین حضرت امیرالمؤمنین (ع)هر که را خواهند در حشمت، سلیمانش کنند←شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه اولیاء(ع)در لوح، چون قلم به سخن ابتدا نمود
←شمارهٔ ۱۸ - در مدح اسدالله الغالب، امیرالمؤمنین (ع)گر علی بعد از نبی بر مؤمنان مولی نبود←شمارهٔ ۱۹ - در مدح جنابِ مسلم بن عقیل (ع)مرد را در بذلِ جان، مردانگی پیدا شود←شمارهٔ ۲۰ - در مدحِ شاهِ اولیاء، علیِ مرتضی (ع)هدهدِ بادِ بهاری به چمن گشت بَرید←شمارهٔ ۲۱ - قصیده در مدح شاه ولایت، امیر مؤمنان (ع)هر دم خدنگِ آفتِ صیادِ روزگار←شمارهٔ ۲۲ - مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س)چند ز شهوت زنی به پیکر آذر←شمارهٔ ۲۳ - در مدح خواجه‌ی قنبر(ع)باید ای خامه بپرداخت ز نو دفتر دیگر←شمارهٔ ۲۴ - در مدح خامس آل عبا حضرت ابی عبدالله (ارواحنا فداه)شاهنشهی که پوشید پیرایه از وجودش←شمارهٔ ۲۵ - در مدح قمرِ بنی‌هاشم حضرتِ عباس (ع)جهان را دایه دان و خلایق جمله طفلانش←شمارهٔ ۲۶ - این قصیده از قصایدِ استادنا المعظّم، مرحوم المغفور المبرور، آقا میرزا عبدالمجید، المتخلّص به «وفایی» طابَ ثراه تیمّناً و تبرّکاً ثبت شده بس به دل، شب‌ها فروزم شعله از بادِ وصال←شمارهٔ ۲۷ - در نعت فخر کائنات و خلاصه موجوداتنوبهار است و رسد بر شامه از گلشن شمیم←شمارهٔ ۲۸ - در مدح عین‌الله الناظره امیرالمؤمنین(ع)بُتا بیا میِ گلگون ز نو به ساغر کن←شمارهٔ ۲۹ - قصیده در مدح مظهر العجائب حضرت امیرالمؤمنین(ع)یا علی افتاد از نو بر سرم سودایِ تو←شمارهٔ ۳۰ - در مدح شاهِ لافتی(ع)ای سَروَری که مدح‌سرایی برایِ تو←شمارهٔ ۳۱ - مولودیه در مدح خامس آل عبا(ع)شادی و غم باز توام در جهان برپاستی←شمارهٔ ۳۲ - در مدحِ قاتل‌المشرکین، امیرالمؤمنین(ع)خواهی اگر مسِ تنِ خود کیمیا کنی←شمارهٔ ۳۳ - در مدحِ قاتلِ کفار، وصیِّ احمدِ مختار استتورا چون جمع شد امروز، اسبابِ توانایی←