→ حزین لاهیجیحزین لاهیجی
حزین لاهیجی
غزلیات ناتمام
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۲۱شد صید دلم بستهٔ فتراک سواری←شمارهٔ ۳۲۲مطرب سرود شوق به مستان چه می بری؟←شمارهٔ ۳۲۳خزان رنگ زردم را، میِ نابی نشد روزی←شمارهٔ ۳۲۴خوش آن ساعت که از فیض سحر شاداب برخیزی←شمارهٔ ۳۲۵ای خطِّ لب یار، نمایان شده باشی←شمارهٔ ۳۲۶ز مستی، خون دل را، باده می انگاشتم روزی←شمارهٔ ۳۲۷نوای پرده سوزم، از کجا پیدا کند گوشی؟←شمارهٔ ۳۲۸ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی←شمارهٔ ۳۲۹سحاب خشک، دیگر از کجا پیدا کند اشکی؟←شمارهٔ ۳۳۰نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالی←شمارهٔ ۳۳۱دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های←شمارهٔ ۳۳۲ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری←شمارهٔ ۳۳۳ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟←شمارهٔ ۳۳۴گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی←شمارهٔ ۳۳۵بی‌داغ عشق، بر در دل‌ها چه می‌روی؟←شمارهٔ ۳۳۶ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟←شمارهٔ ۳۳۷ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی←شمارهٔ ۳۳۸می رود صید دلم، سخت کمانی در پی←شمارهٔ ۳۳۹بستم چو دل به مهر تو، نامهربان شدی←شمارهٔ ۳۴۰تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهی←شمارهٔ ۳۴۱نی می دهد از اصل مقامات صدایی←شمارهٔ ۳۴۲بنواخت نی را، لبهای نایی←شمارهٔ ۳۴۳شکیبایی بود کار دلم، با گرمی خویی←شمارهٔ ۳۴۴ای ناله، چند در غم دل دردسر دهی؟←شمارهٔ ۳۴۵تلاش فکر ما را از سخن لافان چه می خواهی؟←شمارهٔ ۳۴۶نماند از گرد غم، در سینه ام جای شکیبایی←شمارهٔ ۳۴۷اگر نه در جهان سرچشمه ی حیوان بود معنی←
→ صفحهٔ قبل۹ از ۹