→ دیوان اشعارابن یمین
ابن یمین
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۶۰۱هر کو نظر افکند بر آن روی چو ماه←شمارهٔ ۶۰۲زنهار در سرای خود پیوسته←شمارهٔ ۶۰۳او شاه منست و من مرا ورا بنده←شمارهٔ ۶۰۴کو بخت که از جهان بیابم بهره←شمارهٔ ۶۰۵شاهی که بود نرم دل و آهسته←شمارهٔ ۶۰۶شاها علم عفو تو افراشته به←شمارهٔ ۶۰۷تا داد بکدخدای دادار بچه←شمارهٔ ۶۰۸در عالم تحقیق کسی یابد راه←شمارهٔ ۶۰۹رویت که بر اوست مظهر لطف اله←شمارهٔ ۶۱۰ای خجلت ماه ختنی جان منی←شمارهٔ ۶۱۱ای دور شب فراق آخر بسر آی←شمارهٔ ۶۱۲ایدل ز جهان جان بسلامت بردی←شمارهٔ ۶۱۳ای بر چمن باغ هنر سرو سهی←شمارهٔ ۶۱۴آمد بعیادت برم آن سرو سهی←شمارهٔ ۶۱۵ایخواجه توئی انک چو تو گرم روی←شمارهٔ ۶۱۶ای جود ترا حاتم طی گشته رهی←شمارهٔ ۶۱۷آن بت که بود رخش بهارو باغی←شمارهٔ ۶۱۸ای جسته دوا از در هر بیماری←شمارهٔ ۶۱۹ایدل ز پی حطام دنیای دنی←شمارهٔ ۶۲۰از عمر ترا امید بر خور داری←شمارهٔ ۶۲۱ایگوهر پاک از کدامین کانی←شمارهٔ ۶۲۲در صورت ما جمال خود می‌بینی←شمارهٔ ۶۲۳از حال من آگهی تو ای بار خدای←شمارهٔ ۶۲۴آن نور که کونین بیاراست توئی←شمارهٔ ۶۲۵از درد دلم اگر خبر داشته‌ای←شمارهٔ ۶۲۶آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی←شمارهٔ ۶۲۷ایدل اگر آشفته یک یار شدی←شمارهٔ ۶۲۸از آب حیات سبزه انگیخته‌ای←شمارهٔ ۶۲۹ای بلبل گلشن فصاحت که توئی←
→ صفحهٔ قبل۱۶ از ۱۶