→ دیوان اشعارصفای اصفهانی
صفای اصفهانی
مثنوی
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیمبنام انکه ذات اوست پیدا←بخش ۲ - مقدمهسؤالی چند ما را بود زین پیش←بخش ۳ - سؤال اولتواند شد که روزی عبد سالک←بخش ۴ - جوابتواند شد بلی در سیر ثانی←بخش ۵ - سؤال دومچه باشد ملک ملک و ملک حق چیست←بخش ۶ - جوابسؤالاتیست کز ما ترمدی کرد←بخش ۷ - سؤال سومچه باشد سر یوم حشر رحمن←بخش ۸ - جوابقیامت باشد ای یاران تجرید←بخش ۹ - سؤال چهارمشهان دیدند در ره رهزن و غول←بخش ۱۰ - جوابسؤال دلپذیر از عالم جان←بخش ۱۱ - سؤال پنجمچه باشد معنی ختم ولایت←بخش ۱۲ - جوابزهی پاکیزه قول و نیک تحقیق←بخش ۱۳ - سؤال ششماگر آدم بذات خویشتن نیست←بخش ۱۴ - جواببیاور ساقی آن صاف صفا خیز←بخش ۱۵ - توضیحیکی ز اهل سلوک از پیر زالی←بخش ۱۶ - جواب توضیحچو انصاری ز مژگان گرد ره رفت←بخش ۱۷ - سؤال هفتمچنین کردند از قومی روایت←بخش ۱۸ - جوابتو ساقی ای کفت مجلای انوار←بخش ۱۹ - ادامهز سلاک آنکه یحیی بین معاذست←بخش ۲۰ - سؤال هشتمچه باشد حکمت منطوق و مسکوت←بخش ۲۱ - جواببما ده ساقی از آن باده صاف←بخش ۲۲ - فی المناجاتخدایا سینه من را صفا ده←بخش ۲۳ - توضیحز من بنیوش هان اسرار دیگر←بخش ۲۴ - سؤال نهمبرین سیرند ثابت اهل اسرار←بخش ۲۵ - جواببریز ای ساقی ای جامت سر جم←بخش ۲۶ - توضیحچو موسی طبل ار نی زد بنوبت←بخش ۲۷ - فی المناجاتالهی باز من را ده پر راز←بخش ۲۸ - سؤال دهمسفر چارست بر گو آن کدامست←بخش ۲۹ - جواببیا ساقی که در کار سلوکم←بخش ۳۰ - فی المناجاتخدایا نفس ما را راهبر کن←