خلوتی با صفای اصفهانی
بخش ۲۷ - فی المناجات
مثنوی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی باز من را ده پر رازکه بنمایم بسمت شاه پرواز
۲
مراده طعمه از تیهوی تقدیرمیفکن رشته ام بر دست کمپیر
۳
که برد چنگل و منقارم این زنچو عصفورم بریزد مشت ارزن
۴
اگر از ارزنش جویم کرانهزند بر فرق و گوید حیف دانه
صفحهٔ ۱ از ۹