→ دیوان رباعیاتاوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱تا خاک تو کحل دیدهٔ ما گردد←شمارهٔ ۸۲بر من در رحمت که گشاید جز تو←شمارهٔ ۸۳در دیدهٔ دیده ام تویی بینایی←شمارهٔ ۸۴من خواجهٔ عالمم تو معبود منی←شمارهٔ ۸۵یا رب تو حلاوتی به جانم برسان←شمارهٔ ۸۶ای لطف تو زهر نیستی را تریاک←شمارهٔ ۸۷یا دم بی غم مرا تو بی غم گردان←شمارهٔ ۸۸ای در عالم عیان تر از هر چه عیان←شمارهٔ ۸۹بردارد اگر بر درش افکنده شویم←شمارهٔ ۹۰زین گونه که حال ماست ای بار خدای←شمارهٔ ۹۱ای آنک تو را همه صفت احسان است←شمارهٔ ۹۲ای مایهٔ رهبری و گمراهی تو←شمارهٔ ۹۳گه خسته دل و سوخته خرمن باشم←شمارهٔ ۹۴ای آنک برِ تو قدر دارد آهی←شمارهٔ ۹۵دل پرتو لطف تست رایش بفزای←شمارهٔ ۹۶ای آنک به دوست جان دشمن بخشی←شمارهٔ ۹۷در راه توَم گر زیم و گر میرم←شمارهٔ ۹۸یا رب مددی زلطف تعیینم کن←شمارهٔ ۹۹آنجا که نه پیدا نه نهان در گنجد←شمارهٔ ۱۰۰لطفی بکنی عنایت از سر گیری←شمارهٔ ۱۰۱بنیاد دل ما غم تو ویران کرد←شمارهٔ ۱۰۲از لطف تو هیچ بنده نومید نشد←شمارهٔ ۱۰۳فرمان فرمان اگر فرستی شاید←شمارهٔ ۱۰۴ای خالق هر توانگر و هر درویش←شمارهٔ ۱۰۵در آتش عشق رنگ دل بزداید←شمارهٔ ۱۰۶چون من به تو دادم دل و دین بس باشد←شمارهٔ ۱۰۷من لوح دل از جمله امانی شستم←شمارهٔ ۱۰۸مقصود میان من و تو پنهان است←شمارهٔ ۱۰۹ای جان مرا امید جاوید به تو←شمارهٔ ۱۱۰ای از تو خرابی سبب آبادی←شمارهٔ ۱۱۱از عقل بلند اگر نیم پستم گیر←شمارهٔ ۱۱۲از خاک ره خود آبم ارزانی دار←شمارهٔ ۱۱۳از تست فتاده در خلایق شر و شور←شمارهٔ ۱۱۴ای از همه بی نیاز و ای بنده نواز←شمارهٔ ۱۱۵نه چارهٔ آنک با تو گردم همراز←شمارهٔ ۱۱۶ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز←شمارهٔ ۱۱۷ای از دو جهان به حسن و زیبایی فاش←شمارهٔ ۱۱۸یا رب مگذارم اینچنین بی حاصل←شمارهٔ ۱۱۹گر غمگینم چو از توَم دلشادم←شمارهٔ ۱۲۰از درد سر خویش ندانم چونم←