→ دیوان رباعیاتاوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۰۱ - الاسرارچون آینه کرد صفّه ای را نقّاش←شمارهٔ ۲۰۲ - الاسراراین راز درونی مشمر کاری خُرد←شمارهٔ ۲۰۳ - الاسراردر دل سخنت چو جان نگه می دارم←شمارهٔ ۲۰۴ - العرفاناز بهر شناختن نکو کن خود را←شمارهٔ ۲۰۵ - القضا و القدرواقف نشود کسی بر اسرار قضا←شمارهٔ ۲۰۶ - القضا و القدردر مطبخ عشق پاکبازان قضا←شمارهٔ ۲۰۷ - القضا و القدرکار قدر از چون و چرا بیرون است←شمارهٔ ۲۰۸ - القضا و القدربنیاد وجود سخت سست افتاده است←شمارهٔ ۲۰۹ - القضا و القدرنیکی و بدی که در نهاد بشر است←شمارهٔ ۲۱۰ - القضا و القدرنقاش ازل چو نقشها می پرداخت←شمارهٔ ۲۱۱ - القضا و القدرسرّ قدر از جهانیان پنهان است←شمارهٔ ۲۱۲ - القضا و القدرتا در نرسد وعدهٔ هر کار که هست←شمارهٔ ۲۱۳ - القضا و القدرخوش باش که در ازل بپرداخته اند←شمارهٔ ۲۱۴ - القضا و القدرچون سرّ قدر طعمهٔ ابدال شود←شمارهٔ ۲۱۵ - القضا و القدراز قرب بعید شوق باید بودن←شمارهٔ ۲۱۶ - القضا و القدرهر چند که عقل داری و دیده و هوش←شمارهٔ ۲۱۷ - القضا و القدرمحکوم قضا که بنده خوانند او را←شمارهٔ ۲۱۸ - القضا و القدربر هرچ نهم دل که چنان خواهد بود←شمارهٔ ۲۱۹ - القضا و القدربر رهگذرم هزار جا دام نهی←شمارهٔ ۲۲۰ - القضا و القدرمن خواهم راز آشکارا نکنم←شمارهٔ ۲۲۱ - القضا و القدرشمشیر فلک پاره کند جوشن‌ها←شمارهٔ ۲۲۲ - القضا و القدرچون دایرهٔ وجود من بنهادند←شمارهٔ ۲۲۳ - التّقدیراز دیده دل من ارچه پرنورتر است←شمارهٔ ۲۲۴ - التّقدیرآنها که زاسرار سخن می گویند←شمارهٔ ۲۲۵ - التّقدیریک تن بنمای در جهان از زن و مرد←شمارهٔ ۲۲۶ - التّقدیرحکمی که ازو چاره نباشد پرهیز←شمارهٔ ۲۲۷ - التّقدیرای دل اگرت هست خرد راهنما←شمارهٔ ۲۲۸ - الخوفقد کنت اقول لا ابالی بجفا←شمارهٔ ۲۲۹ - الخوفآن راهزنان که راه ناگه بزنند←شمارهٔ ۲۳۰ - الخوفانعام تو هر گرسنه را می پرورد←شمارهٔ ۲۳۱ - الخوفدم با که زنم کنون که همدم بنماند←شمارهٔ ۲۳۲ - الخوفمن در پی عشق تو چه پویم که کیم←شمارهٔ ۲۳۳ - الخوفدر عشق زهمنشین بد می ترسم←شمارهٔ ۲۳۴ - الخوفبی روی تو خونابه چکاند چشمم←شمارهٔ ۲۳۵ - الخوفنی همچو منت به عمر یاری خیزد←شمارهٔ ۲۳۶ - الخوفاو را که همه ملک جهان بس نبود←شمارهٔ ۲۳۷ - الخوفگر کس دارد زنیک و بد خواه امید←شمارهٔ ۲۳۸ - الخوفدستی نه که از دل گرهی برگیرد←شمارهٔ ۲۳۹ - الخوفتا رهبر تو طبع بدآموز بود←شمارهٔ ۲۴۰ - الخوفای دل طمع وصل به بیهوده مدار←