→ دیوان اشعارجویای تبریزی
جویای تبریزی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱این دشت که دل چسبی هر خار به دل←شمارهٔ ۸۲حیف است اگر ز دخت رَز جویی کام←شمارهٔ ۸۳ز آغاز وجود خویشتن تا انجام←شمارهٔ ۸۴بس فیض که از چلیم اندوخته‌ام←شمارهٔ ۸۵صد شکر که خیرخواه اعدای خودم←شمارهٔ ۸۶وقتی گر بود همچو گوهر اشکم←شمارهٔ ۸۷در راه وصالت ای بت کج کلهم←شمارهٔ ۸۸صحّت ز علی مرتضی می‌خواهم←شمارهٔ ۸۹دایم به سراغ سر کوی تو دوم←شمارهٔ ۹۰پیوسته به دوران تو ای چرخ کهن←شمارهٔ ۹۱افسوس که شد به دل بهارت به خزان←شمارهٔ ۹۲طعن این همه بر چرخ ستم پیشه مزن←شمارهٔ ۹۳جویا خود را به شعر مشهور مکن←شمارهٔ ۹۴غرق است به بحر جرم تا گردن من←شمارهٔ ۹۵ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون←شمارهٔ ۹۶گویند مدام عارفان آگاه←شمارهٔ ۹۷انگار که بیش از همه شد ثروت تو←شمارهٔ ۹۸ای پشت پناه اهل ایمان در تو←شمارهٔ ۹۹ماند روش کبک به لغزیدن تو←شمارهٔ ۱۰۰دل خون شدم از نگاه دزدیدن تو←شمارهٔ ۱۰۱ای دل چو ز وصل یار مأیوس شدی←شمارهٔ ۱۰۲افسوس که فیض از دل آگه نبری←شمارهٔ ۱۰۳عشق جانکاه را ز دستت ندهی←شمارهٔ ۱۰۴نسبت به خودت عقل و تمیزی ندهی←شمارهٔ ۱۰۵ای دل تا کی به گلرخان یار شوی←
→ صفحهٔ قبل۳ از ۳